تی شرت، بلوز و لباس های یقه اسکی


تی شرت

تی ‌شرت (T-Shirt) نوعی پیراهن است که برای پوشاندن بخش بالایی بدن (بالا تنه) استفاده می شود. اغلب تی ‌شرت ‌های تابستانی، دارای دکمه و یقه نبوده و آستین‌ های کوتاهی (نیمی از بازو را پوشش می دهند) دارند.

تی ‌شرت‌ ها در سال های گذشته، برای پوشش زیر (زیر لباس) استفاده می‌ شدند، اما به لطف پیشرفت های دنیای مد و پوشاک، در سال های اخیر، اغلب به عنوان پوششی جداگانه و بدون لباس‌ های دیگر پوشیده می شوند اغلب تی‌ شرت ‌های تولید شده جدید، به تصاویر تبلیغاتی، شعارها، نام کشورها، بیان ایده یا ترکیبی از موارد ذکر شده به همراه کلمات قابل درک و هنری، مزین شده اند. تی شرت ‌ها جزو لباس های بسیار معروف و محبوب در سراسر دنیا هستند که بیشتر در فصول گرم سال می توان آنها را بر تن افراد مشاهده کرد. با توجه به نوع و کیفیت تی شرت، معمولاً از آنها در مهمانی، محل کار و منزل استفاده می شود.

انواع تی شرت

تی شرت چاپ شده

خیلی خلاصه بگوییم که منظور از تی شرت چاپ شده، تی شرت هایی مورد بحث هستند که بر روی آنها تصویر یا نوشته خاصی با روش ‌های گوناگون، چاپ شده باشد. به بیان دیگر، طرح های مختلفی که در قسمت بالا به آنها اشاره شد، بعد از تهیه و دوخته شدن پارچه، روی تی شرت چاپ می شود. نکته مهم در این قسمت این است که طرح ها بعد از آماده شدن و دوختن تی شرت ها و در مرحله نهایی بر روی آنها چاپ می شود و نه در حین مراحل تولید یا دوخت تی شرت.

روش‌ های مختلفی برای چاپ طرح ها بر روی تی شرت وجود دارد که از جمله مهمترین و پرطرفدارترین آن‌ها می‌ توان به روش چاپ سیلک اسکرین (Silk Screen)، سابلیمیشن (Sublimation)، ترانسفر (Transfer)، و مستقیم (Direct to Garment) اشاره کرد. گاهی اوقات برخی از چاپ های نام برده شده، نیاز به شرایط خاص نگهداری داشته و در نوع تا کردن لباس، شستشو یا اتو کشیدن آنها، اصولاً لباس هایی که دارای چاپ سیلک هستند، نباید بطور مستقیم اتو کشی شوند و محافظت هایی دارند که از جمله آنها می توانیم به قرار دادن پارچه به عنوان محافظ قسمت چاپ، جهت اتو کشیدن تی شرت، نام ببریم که با این روش، چاپ لباس ذوب نشده و روی لباس پخش نمی شود.

چاپ اسکرین (Screen-Print)

یکی از قدیمی ترین روش های چاپ روی لباس، چاپ اسکرین می باشد. مکانیزم کاری این چاپ به اینصورت است که ابتدا طرح مورد نظر را بصورت شابلون تهیه می‌کنند، شابلون را روی لباس قرار داده و بر روی آن، رنگ اعمال می شود. مکانیزم این طرح مانند نقاشی هایی می باشد که توسط شابلون انجام می شود. روش های مختلفی برای اعمال رنگ وجود دارد از جمله، قلم مو یا اسپری رنگ بر روی تی شرت. از مهمترین مزایای این روش می توان به عمق نفوذ بالای رنگ در الیاف پارچه، اشاره کرد و به این صورت، تا زمانیکه لباس کهنه و مندرس شود، طرح چاپ شده روی لباس ماندگار خواهد بود.

یکی از بزرگترین معایب چاپ اسکرین، ماهیت این چاپ است. استفاده از این روش فقط برای چاپ طرحی در تیراژ (تعداد) بسیار بالا، از نظر مالی و اقتصادی مقرون به صرفه است و استفاده برای چاپ طرح های سفارشی یا دلخواه به صورت تک یا تعداد کم، غیر منطقی است. یکی دیگر از معایب چاپ اسکرین، کم و محدود بودن تعداد و بازه تفکیک رنگ ‌ها نسبت به روش ‌های دیگر است.

چاپ سابلیمیشن (حرارتی یا Iron-On)

از دهه هفتاد میلادی، روشی جدیدتری بنام چاپ سابلیمیشن رواج یافت که موجب تحولی عظیم در زمینهٔ چاپ طرح های دلخواه بر روی لباس شده بود. در چاپ سابلیمیشن، از پرینترهای چهار رنگ (CMYK) جوهری، برای چاپ طرح روی کاغذی مخصوص استفاده می شود و پس از چاپ کاغذ، طرح مورد نظر را توسط نوعی اتو، روی لباس منتقل می کنند. مزیت بزرگ چاپ سابلیمیشن این است که می توان طرح های مورد نظر را توسط کامپیوتر طراحی کرد و هر طرحی که در کامپیوتر قابل رویت بود، مانند همان بر روی لباس نیز ایجاد خواهد شد. هزینه و شیوه کار تمام شده در این روش کمتر و ساده تر است.

روش سابلیمیشن هم مانند روش های دیگر معایب و مزایایی دارد که آنها را بررسی می کنیم.

اول اینکه در این روش، فقط می توانیم بر روی لباس هایی که از پارچه های روشنی تولید شده اند، چاپ را اعمال کنیم و علت این محدودیت بخاطر نوع جوهرهای پرینتر است که قبلاً اشاره شد پرینترها 4 رنگ هستند و کارتریج سفید ندارند. به بیان ساده تر، هنگامیکه ما در کامپیوتر طرح ها را آماده می کنیم، سیستم این مساله را در نظر می گیرد که قرار هست چاپ بر روی زمینه سفید چاپ شود و در نتیجه، کد رنگی سفید را در نظر نمی گیرد و کدهای رنگی تیره تری که روی زمینه سفید راحت تر قابل رویت باشند را در نظر خواهد گرفت. بنابراین اگر طرح چاپ شده را روی پارچه های زمینه سیاه منتقل کنیم، بدلیل تیره بودن رنگ های چاپ، هیچ رنگی به خوبی دیده نخواهد شد. دومین نقص مربوط به محدود بودن نوع پارچه انتخاب شده می ‌باشد. قابلیت چاپ سابلیمیشن تنها بر روی پارچه ‌هایی وجود دارد که حداقل حاوی ۷۰٪ خانواده مواد پلیمری (مثل پلی ‌استر) باشد. این روش چاپ بر روی برخی پارچه ها مانند کتان، پنبه (نخی)، به هیچ وجه قابل اجرا نمی باشد. لباس های پلی استر بخاطر پلاستیکی بودنشان چاپ را روی خود نگه داشته و حالت نفوذ بهتری برایشان وجود دارد اما در پارچه های نخی، چاپ نفوذ نکرده و از پارچه جدا می باشد.

چاپ مستقیم (دیجیتال یا DTG)

خیلی ساده درباره این چاپ می توان گفت که چاپ مستقیم همان چاپ سابلیمیشن است با این تفاوت که زمینه سفید هم در بخش کد رنگی چاپ معرفی شده است. پس در این روش از پنج کارتریج رنگی (CMYK+W) که شامل رنگ سفید هم می باشد، استفاده شده است؛ در نتیجه، امکان چاپ میلیون‌ ها رنگ بر روی رنگ های متنوعی از پارچه ها وجود دارد. دقیقاً به همین علت است که به این روش چاپ «مستقیم» نیز گفته می شود که پارچه لباس بطور مستقیم وارد پرینتر شده و جوهر طرح روی آن پاشیده (اسپری) می ‌شود. نفوذ جوهر درون الیاف لباس در این روش چاپ، تا حدی انجام شده و قابل قبول است. طرح چاپ شده به مرور زمان با استفاده زیاد از لباس و شستشوی مداوم، خرد شده و از بین می رود و تنها در صورتیکه می توانید لباس را زیاد استفاده کنید که میزان استفاده از لباس و شستشوی مکرر آن را کاهش دهید.

بدون شک باز هم چاپ مستقیم هم دارای نواقصی است که آنها را مطرح می کنیم. پرینترهای استفاده شده در چاپ مستقیم، پرینترهای بزرگ و گران قیمتی هستند که همین موضوع در هزینه های پایانی چاپ بی تاثیر نخواهد بود. همچنین جوهر استفاده شده در این پرینترها وارداتی و با هزینه دلار هستند که این مورد نیز باعث افزایش بیش از حد قیمت لباس های دارای طرح با چاپ های مستقیم شده است. با تمام این معایب، بدون شک در زمینهٔ چاپ تکی و سفارش تیراژ پایین لباس، یکی از بی رقیب ترین روش های چاپ، چاپ مستقیم است.

تی شرت یقه دار

تی‌ شرت یقه‌ دار (Polo shirt) که با نام های دیگری چون تی‌ شرت چوگان، تی‌ شرت تنیس و پولو شرت نیز شناخته می‌شود، نمونه ای دیگر از خانواده تی‌ شرت هاست با این تفاوت که در این لباس ها، یقه وجود دارد و معمولاً حدود دو یا سه دکمه و در برخی موارد یک جیب روی تی شرت تعبیه شده است. جنس این نوع تی‌ شرت اغلب از نخ ‌های بافتنی است و کمتر از ابریشم، پشم و الیاف مصنوعی در آن استفاده می‌شود.

بلوز

بلوز (blouse) نوعی لباس بزرگ و گشاد است که مانند تی شرت ها برای پوشش بالا تنه کاربرد داشته و قدیمی ترین و نوستالژیک ترین نمونه آنها را می توان استفاده این نوع لباس توسط کارگران، دهقان ها، هنرمندان، زنان و کودکان دانست که این گروه ها، تا 100 سال پیش، بیشترین مصرف کننده های بلوز بودند. بلوزهای قدیمی به این شکل بودند که پس از پوشیدن، توسط شلوار یا کمربند، محار و جمع می شدند. بلوز بیشتر مورد استفاده زنان بود که فرمی مشابه بشکه یا لباس پستچی ها داشت و این روند فرم بلوز و استفاده تا سال 1890 میلادی ادامه داشت. امروزه بیشترین مصرف کنندگان بلوزها، بانوان هستند اما آقایان نیز طرفدار بلوز هستند. 

واژگان بلوز

بلوز کلمه ای فرانسوی است که احتمالاً از زمان بازگشت جنگجویان صلیبی به وجود آمده است. سربازان صلیبی لباسی به نام پیراهن لوئیزیانا که رنگی آبی داشت را استفاده می کردند. این لباس باعث می شد سربازان در مقابل گرد و غبارهای شدید محافظت شوند و به مرور نام آن تغییر کرد که این تغییر نام می تواند به خاطر شهر پلوزیوم در مصر باشد. پلوزیوم محل ساخت و تولید بلوزهای ابتدایی بوده.

یقه اسکی

نام یقه اسکی برای ما مجهول نیست و به خوبی می دانیم که کاربرد این نوع لباس بیشتر برای فصول سرد سال می باشد. در واقع نام گذاری این لباس ها به دلیل نوع یقه آنها است. یقه در این لباس بصورت بلند بوده و بصورت تا شده، دور تا دور گردن را پوشش می دهد.